bio intro                                 

Als jongetje was ik gefascineerd door de 'one man show': Frank Sinatra op een podium met een spot. Hij zingt over ieders leven. En op zo'n moment, in de zaal of via de plaat, voel je even: het gaat over mij. In de jaren zeventig was daar ook de Vegas show van Elvis Presley, groovend en opzwepend. Later kwam ik in aanraking met Randy Newman, Van Morrison en Leonard Cohen. De laatste bracht mij als jongetje in een gesloten wereld die helemaal voor mij was. Hypnotiserend. Bovengenoemde artiesten vertellen een verhaal met een 'groove' eronder. Randy Newman, die zelfs een 'short story' durft te vertellen. En dan was er Ramses Shaffy die tegen me zei: 'Dat kerels als jij mijn liedjes zingen - daar doe ik het nou allemaal voor!'

Al die werelden komen bij elkaar in mijn muziek. Ik probeer antwoord te geven op de verhalen en muziek van voornoemde schrijvers en performers. Een heimelijke dialoog met hen te voeren. In ieder geval met mijn eigen stem en fantastische band op hen voort te borduren, steeds meer die stem rijpend.

 

Na zijn studies rechten (privaat - en strafrecht) en (sociale) psychologie aan de Rijksunversiteit van Groningen, verdiepte Patrick Verheij zich in het onderwerp empathie.

Volgde in de jaren negentig en begin tweeduizend een opleiding 'creatief schrijven' aan de Schrijversvakschool in Amsterdam. Zangcursussen bij docenten Moniek Bakker, Mirjam van Dam en Jeanette de Jager.